Doceń, daj

Dlaczego człowiek ma taki problem z docenieniem najmniejszych rzeczy, gestów?

To pytanie  zazwyczaj często większość z nas sobie zadaje.
Zastanów sie teraz w jakich momentach to robisz...

Wtedy gdy dajesz coś od siebie dla drugiej osoby i czujesz wewnętrzny minimalny ból a może żal  bo ta osoba nie skacze przed Toba z podziękowaniami ?
Zazwyczaj wtedy pojawiają się takie odczucia.

Pamiętaj...

 Doceniać  musisz zawsze- to co ktos robi dla Ciebie.
Dawać musisz zawsze - bezinteresownie, wtedy nie bedziesz miał żalu

Po czasie zrozumiesz, ze trzeba dawać a nie ciągle brać.

Nikt nie powiedział, że cały świat będzie Ci składał gratulacje bo ty zrobiłeś coś dla kogoś.
Tak to nie wygląda, i wyglądać nie będzie.

Zachowuj sie tak jakbyś chciał aby zachowywali się wobec Ciebie,.
Ale teraz aby twoja interpretacja nie była skierowana na egoistyczny podświadomy tor "ja dałem wiec dostane"
Halo, twoje podane serce na dłoni nie jest przepustka ani nie zapewnia  Cie, że to co robisz wobec kogoś wróci do Ciebie jak odbicie lustrzane.

Spróbuj zacząć bezinteresownie  działać, wtedy zrozumiesz ile wewnętrznej radości i motywacji  dostaniesz względem siebie.

Jutra może nie być

rzuć wszystko
jutra może nie być

weź ją
weź go

chodź....
pójdziemy

daleko
najdalej

blisko
najbliżej

tu
a może
tam

w ciszy
spokoju

w radości
euforii

tam gdzie
będziemy mieć siebie

tylko dla siebie

odpocznij

jutra może nie być...

Nawet wtedy

Zawsze przyglądał się jej bacznie. Była jego zainteresowaniem podchodzącym pod hobby. W jego spojrzeniu na nią była wieczna fascynacja jej osobą.

Jej każdy ruch, gest, spojrzenie, uśmiech,  były dla niego kolejną nową zagadką. Nigdy nie wiedział co go może spotkać z jej strony, i chyba to rodziło w nim ciągłe pożądanie.

Wiedział kiedy jest zła, wściekła, smutna czy po prostu zawiedziona. Choć była dobrą aktorką to nigdy nie potrafiła przed nim  udawać, że wszystko jest w porządku.

Czuł, że go kochała-  nawet wtedy gdy nie chciała się do tego przyznać.
Wiedział, że jest oczkiem w jej głowie- nawet wtedy gdy o niej zapominał.
Wiedział, że płakała za każdym razem gdy odchodził- nawet wtedy gdy wiedziała, że wróci, choć niekoniecznie do niej

Gdy odeszła- zrozumiał

Wtedy ją pokochał.

Kochał- nawet wtedy gdy wiedział, że już nigdy nie będzie jego

Sen

Leżałam na  polanie

Promienie  wiernie padały na  suchą  trawę 

Spojrzenie zagubione w  poszukiwaniu

Dźwięku 

Głosu

Obrazu

Odnalazłam 

Serca drgania

Nie tego szukałam 

Przekręciłam sie  niepewnie 

Brak  promieni 

Gdzie  euforia 

Wywołana ich ciepłym blaskiem

Dźwiek ciszy

Obrazu pustka

Brak drgań serca 

Odpoczynek w tamtej chwili

Pewnie

Bez zwątpienia

Obudziłam sie

To tylko sen

Odnaleziony głos rozsądku